THEATERKIJKER: De vrouw met het oliekannetje

Di 02 mei 2017

Een kijkje achter de schermen bij Theater aan de Parade

’s-HERTOGENBOSCH. Evenementen en stadsprogrammering? Esther van Bilsen van Theater aan de Parade zorgt voor een soepel verloop. Mocht iets in de organisatie toch nog knerpen, knarsen of stroef gaan? Zij krijgt het los. Leve de vrouw met het oliekannetje! “Wat er ook gebeurt: Theater aan de Parade bestaat niet uit stenen, maar uit mensen. Wij blijven, met dezelfde overtuiging en dezelfde hartstocht.”

Van oorsprong komt Esther uit Boxtel, waar haar ouders in 1967 café Becoloth begonnen. Van hen leerde ze wat gastvrijheid is. Na de Hotelschool in Middelburg ging ze aan het werk op een Noors cruiseschip. Drie jaar lang kriskraste ze door het Caraïbisch gebied. Tussen stuur- en bakboord raakte ze verliefd op de bartender, een man uit de Filippijnen.

Euhm, is dit scène 12, take 7 van Love Boat? Nee, echt gebeurd. Al een kwart eeuw zijn ze samen. Voor anker in Den Bosch, de stad waaraan ze beiden aan verknocht zijn. “Ik zou nergens anders meer willen wonen. Alleen al het carnaval is een reden om van Den Bosch te houden.”

Vijfduizend dagen
In Theater aan de Parade is Esther de Manager Evenementen en Stadsprogrammering oftewel MES. Rake afkorting: wat ze doet, snijdt vaak aan twee kanten. Enerzijds zorgt ze ervoor dat gasten en artiesten het optimaal naar hun zin hebben. Anderzijds levert haar werk – en dat van haar team – inkomsten op. Want een theater kan veel storm hebben, maar van de wind leeft het niet.

Zo’n vijfduizend dagen in haar leven is ze Theater aan de Parade binnengelopen. Kruipend is ze nooit vertrokken. “Nee joh! Altijd nuchter blijven als je werkt. Verder dan jus d’orange kom ik niet.” Logisch, want er rust een flinke verantwoordelijkheid op haar schouders. Met haar team zorgt ze voor een vlekkeloos verloop van zowel culturele als zakelijke evenementen. Enkele van haar ‘klanten’: Internationaal Vocalisten Concours, het jubilerende Liliane Fonds, Swim2Fight Cancer, de Brand Loyalty Vestingloop, de Gemeente ’s-Hertogenbosch met o.a. de Veteranendag en de Nieuwjaarsbijeenkomt, Theaterfestival Boulevard, de culturele bedrijvennetwerkorganisatie Cubus, Opera op de Parade, lokale balletscholen, de voorstellingen van Hans Tervoort en Oeteldonk in de volle breedte: zo’n twintig carnavalsevenementen.

Vechtlust
Pittig, maar Esther kan veel hebben. Opgeruimd karakter, afgestofd humeur. Bovendien is ze vechtlustig, in de gunstige zin van het woord. Terugblikkend: “In de 22 jaar die ik hier werk, was 2016 het zwaarst. We moesten tijdelijk dicht in verband met asbest. Dat is gelukkig opgelost, maar het heeft kruim gekost – we zijn ook maar mensen. Toch herinner ik me vooral de vechtlust en onverzettelijkheid van ons hele team: we gaan ervoor. Knop om, verder! Drie dagen na de tijdelijke sluiting hadden we Opera op de Parade. Dat is perfect gegaan. Zoiets kan alleen maar als je een ijzersterk team hebt.”

Over de trends in haar werk: “De technologische ontwikkelingen gaan snel. Vroeger volstond een powerpointpresentatie bij een congres. Nu verwachten bezoekers op z’n minst een Twitter-fontein. De digitalisering gaat door: we staan aan de vooravond van hologrammen en 3D in het theater.” Een andere ontwikkeling in het vak is de grotere onvoorspelbaarheid. Er gebeurt veel last moment, zegt Esther. “Dit is ook de tijd van pop-ups: activiteiten die plotseling opduiken en weer verdwijnen, zoals het Jeroen Bosch-500 restaurant vorig jaar.” Een trend die al doorzet, is het gebruik van zowat alle ruimtes in het theater. “Van artiestenfoyer tot kleedkamers: in beginsel kun je elke ruimte benutten. Tijdens een voorstelling met Adelheid Roosen heeft het podium zelfs als slaapzaal dienst gedaan. In stijl heeft Harry Vermeulen, onze directeur, de overnachtende bezoekers in pyjama voorgelezen.”

Typex
Even later kijkt ze naar de aantekeningen van de redacteur. Met een Typex-blik: “Nee, joh! Dat hoeft er niet in hoor!” Half lachend, half zuchtend: “Ach, waarom ook niet.” Haar bekentenis die aan schrappen is ontsnapt: Esther heeft zelf kunst beoefend. Ballet en piano. Weliswaar amateurkunstbeoefening, maar met vonk en vlam – zoals ze alles met vuur doet. Ooit heeft ze zelfs in De Speeldoos in Vught opgetreden. Nu, jaren later: “Dankzij m’n werk hier heb ik veel podiumkunst ontdekt die ik amper kende. Zoals opera. Daar lag m’n hart niet van nature. Nu kan ik ervan genieten.”

Gewetensvraag: is het Esther met de E van Excel-bestand of van Emotie? Allebei. Ze kan zakelijk en planmatig zijn, maar ze is bovenal een gevoelsvrouw. Een voorbeeld: “Afgelopen herfst wisten de Oeteldonkse Club, de PEP [de verenigde horeca aan de Parade – red.] en wij in krap zes weken tijd het hele Kwèkfestijn in een tent op de Parade te organiseren. Ja, daar kreeg ik echt kippenvel van.”

Over kippenvel gesproken: ook de toekomst van Theater aan de Parade – inclusief nieuwbouw – raakt Esther en haar collega’s volop. Hoe ze de komende tijd voor zich ziet? “Wat er ook gebeurt: Theater aan de Parade bestaat niet uit stenen, maar uit mensen. Wij blijven, met dezelfde overtuiging en dezelfde hartstocht.”

Foto: Esther van Theater aan de Parade

Actueel

Winkelmandje

U heeft geen voorstellingen in uw winkelmandje.

Er is iets misgegaan met het laden van dit evenement. Probeer het later nogmaals.